سيند : زقوم است سيندهالون : ملح طبرزد است كه ملح اندرانى 558 نامند و نزد بعضى ملح هندى سيوئپن : اطريه است سينگى مچهلى : عقرب بحرى است سينده 559 : درداب است سينديه : فقاح اذخر است سينگه : قرن است سيهى : قنفذ است سيونى : نسرين است سيس : گويند اسم آبنوس هندى است و نيز گويند بهندى اسم كافور است [ باب الشّين ] حرف الشين المعجمه مع الالف شاهترج : معرب شاهتره فارسى است معنى آن سلطان البقول و به عربى بقلة الملك و شجر الدم و بيونانى سفنديلوس و قانيوس 560 و قياسوس 561 و قانيون و ققنص نيز و بسريانى كبعديا و كبعيد و كبعديون 562 نامند و بهندى كليانا و پت‌پاپرا شاهسفرم : معرب شاهسپرم فارسى است و شاه‌اسپرم و شاه‌اسپرهم و شاه‌اسفرهم و شاه‌اسفرغم و شاهسپرهم 563 نيز آمده بالجمله ريحان است كه بهندى نازبو 564 و تلسى گويند شاخل و شاخول و كشاحل 565 : به فارسى غله‌ايست كه بهندى ارهر گويند شاض : را نيز بهندى ارهر و تور گويند شادنج : معرب از شادنه فارسى است و به عربى حجر الدم و حجر الطّور نامند و به جهت آنكه در هند نيز بهم مىرسد حجر هندى گويند و برومى قرسطيلوس و بيونانى ماطيطوس و اماطيطس و قروسطوليوس نامند و بهندى سادنه